Bir Sair Göçünce Dünyadan…
“…Kitera’ya Yolculuk / Voyage to Cythera filminde, “sınırdışı” edilmek için, yağmur altında bir sal üzerinde kara sularının dışına bırakılan “vatansız” Spyros’un, o fırtınada o salın üzerinde soğuktan tir tir titreyen ama dimdik duran hâli, Angelopoulos’un dünya sinemasındaki yerinin metaforudur adeta. Filmin son sahnesinde, karısı da onun “yolculuğuna” katılacak, iki sevgili, iki sırdaş birbirlerine sarılarak kocaman denize ve fırtınaya aşklarıyla meydan okuyacaklardır. Bu dünyada örneğine artık sık rastlanmayan bir sarhoşluk, idealistlik ve başkaldırı hâlidir bu. Seve seve ve aşkla ölüme gidiş. Ölümün umut olduğu bir hâldir bu, aynen Mevlânâ’nın ölüme bakışı gibi… Kitera, umutsuzluğun en yoğun olduğu andaki bu tür bir umudu temsil eder. Yokluğun içindeki varlığın; ya da aşkın ülkesi…”
